Prijzenkast

De betonnen vloer is eerst bedekt met een geluid isolerende laag zachtboard, voordat het antiek aandoende eikenhouten parket er op gelegd is. De ruime een gezins woning in de buitenwijk, biedt voldoende ruimte voor de kids om te spelen. De grote kist met speelgoed is om gekeerd en Lego, Playmobiel, knecks en electronische spelletje liggen bezaaid over de vloer. Zo nu en dan vliegt een brok Lego door de kamer, kijk opa een vliegtuig roept een van de jongens. Opa lacht en schuift een nieuwe CD in de speler. Uit de vierhoeken van de kamer klint een orkest als of je er middenin zit. Oma komt binnen met koffie en gebak, voor de jongens heeft ze cola in geschonken. De treinbaan van Lego kronkelt zich een weg door de aanbouw en de trein rolt gierend en herrie makend over de rails, als een van de jongens op de knop drukt komt er een hele riedel aan electronische geluiden uit. Jongens eerst even jullie drinken opdrinken roept mama, ongeduldig komen de jongens aan het glazen tafeltje zitten en gieten gulzig de bruine bubbels naar binnen. De zak chips die er naast ligt gaat mee naar de speelhoek en ligt even later verspreidt tussen de Lego. Een van de auto's met veer mechaniek wordt opgewonden en los gelaten en vliegt met grote snelheid door de kamer. Met een luide knal botst het ding tegen de gehard glazen deur die gelukkig tegen een stootje kan, om even later met veel kabaal tegen de radiator van de verwarming tot stilstand te komen.
Oke brult pa nou is het genoeg ga maar buiten spelen, trek je jas maar aan en donder maar op. Zijn vrouw legt een hand op zijn arm om hem iets te kalmeren, maar de stress van de dagelijkse sleur is ook hem te veel. De jongens rennen naar buiten springen op hun fietsen en schieten tussen de geparkeerde auto's door de weg op, waar een auto met gierende banden en luid toeterend tot stilstand komt op enkele centimeters van de jongens, die verbaasd opkijken en snel door fietsen hun toekomst tegemoet.

De planken vloer van de boven verdieping is bedekt met een gespikkeld zeil. Hier overheen ligt een kleed met ongedefinieerde figuren. De tafel staat op het kleed in het midden van de kamer. De oude driestanden stoel van opa staat in de hoek, naast het meubel met de nieuwe grammofoon. Op de grammofoon draait een bakkelieten plaat met grote snelheid rond. De jongens spelen met hun auto's op het kleed de zigzag rand wordt als weg gebruikt. Een van de jongens geeft zijn auto een zet en deze schiet met grote snelheid voort tegen de poot van het teakhouten theemeubeltje, hij ketst af en komt tegen de kolenkachel tot stilstand. Oma roept verschrikt, jongens voorzichtig hoor als het autootje door het ruitje van de kachel gaat moet de kachel uit en wordt het koud in huis. Ja oma roepen de jongens gedwee. Komen jullie maar even zitten en drink eerst je thee maar even op roept moeder. Het Maria biscuitje wordt voorzichtig gedoopt in de warme thee en verdwijnt doorweekt in het gretige bekkie van de jongen. Kijken jullie wel uit dat je niet morst. De jongens kijken op als de arm met de naald uit zichzelf omhoog gaat en terug in de houder zakt. Opa grinnikt en draait voorzichtig de plaat om en zet de naald terug op de plaat. Het gekraak klinkt weer uit de luidspreker. Ze staan op om weer met hun autootjes te gaan spelen maar geven elkaar geen duim breed toe als ze langs de pickup schuiven, de jongste struikeld en stoot tegen het grammofoon meubeltje, met een luide kras schiet de arm over de plaat en iedereen houdt zijn adem in. Dan komt er een tirade van vader die roept nou is het genoeg ruim die rommel maar op en ga maar buiten spelen. Maar papa, stamelen de jongens noch, er helpt geen lieve moeder aan. ze ruimen de auto's op en krijgen hun jassen aan een sjaal om en hun muts op. Even later rennen ze de trap af en vliegen de straat op. Ze rennen over de weg en gaan met hun vriendjes verstoppertje spelen.